مکنزی اسکات در سال ۲۰۲۵ یکی از برجستهترین چهرههای خیریه بوده است. این میلیاردر رماننویس، نیکوکار و همسر سابق بنیانگذار آمازون، جف بزوس، در ماههای اخیر صدها میلیون دلار اهدا کرده—اما از سال ۲۰۲۰ تاکنون، مبلغ خیرهکننده ۱۹.۲۵ میلیارد دلار را به امور خیریه اختصاص داده است.
اسکات بخش عمده ثروتش را از طریق ارتباطش با بزوس به دست آورده است. (آنها در سال ۲۰۱۹ طلاق گرفتند.) در دوران ازدواج، او نقش کلیدی در تأسیس و عملیات اولیه آمازون ایفا کرد، از جمله کمک به تدوین برنامههای کسبوکار و قراردادها. پس از طلاق، او حدود ۴ درصد از سهام آمازون را دریافت کرد که در آن زمان معادل تقریباً ۱۳۹ میلیون سهم بود.
از آن زمان، او سهام خود را حدود ۴۲ درصد کاهش داده و حدود ۵۸ میلیون سهم را فروخته یا اهدا کرده که ارزش آنها تا اواخر سال ۲۰۲۵ حدود ۱۲.۶ میلیارد دلار است. با این حال، دارایی او امروز بیش از ۳۵ میلیارد دلار است، علیرغم اهدای ۱۹.۲۵ میلیارد دلار از طریق پلتفرم خیریهاش به نام Yield Giving که در سال ۲۰۲۲ تأسیس کرد. این سازمان به هزاران نهاد کمک کرده و بر مسائلی مانند تنوع، عدالت و گنجاندن (DEI)، آموزش، بازسازی پس از بلایا و موارد مشابه تمرکز دارد.
هرچند اسکات همچنان سهام آمازون را میفروشد، ثروتش همچنان در حال افزایش است. از ابتدای سال تاکنون، طبق شاخص میلیاردرهای بلومبرگ، ۹۲۳ میلیون دلار به دارایی خالص او اضافه شده است. از نوامبر ۲۰۲۰، قیمت سهام آمازون بیش از ۴۵ درصد جهش کرده است.
در سال ۲۰۲۰، بزوس بزرگترین اهدای خیریه سال را انجام داد: ۱۰ میلیارد دلار برای راهاندازی صندوق زمین بزوس، با هدف مقابله با تغییرات آبوهوایی. او همچنین حدود ۷۹۰ میلیون دلار به گروههای محیطزیستی مختلف از طریق این صندوق، ۱۱۰ میلیون دلار از طریق صندوق خانوادههای روز اول برای حمایت از خانوادههای بیخانمان و ۱۲۰ میلیون دلار به شبکه پیشدبستانی رایگان خودش به نام آکادمی بزوس اهدا کرده است. همچنین در سال ۲۰۲۴، تعهد ۲۰۰ میلیون دلاری خود به اسمیتسونین برای بازسازی و ایجاد یک مرکز یادگیری جدید را تکمیل کرد.
اما کل اهدای مادامالعمر او طبق فهرست خیّرین سخاوتمند آمریکا فوربس در سال ۲۰۲۵ که در آوریل منتشر شد، تنها ۴.۱ میلیارد دلار است. با توجه به اینکه دارایی او ۲۶۴ میلیارد دلار است، این مبلغ تنها ۱.۶ درصد از ثروتش را تشکیل میدهد، در حالی که اسکات طبق فوربس ۳۶ درصد از دارایی خالص خود را اهدا کرده است.
البته، فوربس «اهدای مادامالعمر» را به عنوان پولی محاسبه میکند که قبلاً اهدا شده و نه صندوقهایی که فعلاً در بنیادها park شدهاند. این فهرست نشان داد که اسکات پنجمین خیّر سخاوتمند است و پس از وارن بافت، بیل گیتس و ملیندا فرنچ گیتس، جورج سوروس و مایکل بلومبرگ قرار میگیرد.
اهداهای عمده مکنزی اسکات در سال جاری
در عرض چند ماه، اسکات صدها میلیون دلار به سازمانهایی که بر DEI، آموزش و بازسازی پس از بلایا تمرکز دارند، اهدا کرد. فقط نمونهای از بزرگترین هدایای اخیر او عبارتند از:
- دانشگاه هوارد: ۸۰ میلیون دلار (با ۶۳ میلیون دلار برای دانشگاه و ۱۷ میلیون دلار برای دانشکده پزشکی؛ یکی از بزرگترین اهدای تکی در تاریخ هوارد)
- دانشگاه ایالتی ویرجینیا: ۵۰ میلیون دلار (بزرگترین هدیه در تاریخ دانشگاه)
- دانشگاه ایالتی آلکورن: ۴۲ میلیون دلار (بزرگترین هدیه تکی در ۱۵۴ سال تاریخ دانشگاه).
- کالج اسپلمن: ۳۸ میلیون دلار (بزرگترین اهدای تکی در تاریخ اسپلمن)
- صندوق کالجهای سیاهپوستان ایالات متحده (UNCF): ۷۰ میلیون دلار (برای صندوق endowment pooled UNCF به منظور حمایت از سلامت مالی ۳۷ کالج HBCU عضو)
- صندوق اقدام میراث فرهنگی آفریقایی-آمریکایی: ۴۰ میلیون دلار (دو برابر اهدای قبلی اسکات به همین سازمان در سال ۲۰۲۱)
- مرکز خیریه بلایا: ۶۰ میلیون دلار (دولت ترامپ برنامههای کلیدی کاهش بلایا را لغو یا تعلیق کرد)
سبک اهدای مکنزی اسکات
سبک خیریه اسکات منحصربهفرد تلقی میشود، زیرا هدایا بدون محدودیت هستند و سازمانها میتوانند نحوه استفاده از آنها را خود انتخاب کنند.
«برخلاف فرآیندهای سنتی تأمین مالی که اغلب شامل درخواستهای طولانی، محدودیتهای خاص و الزامات گزارشدهی میشود، سبک او سازمانهایی مانند ما را توانمند میسازد تا بهترین نحوه هدایت سریع و نوآورانه资金 به مسائل فوری را تعیین کنیم»، نونی راموس، مدیرعامل هوزینگ تراست سیلیکون ولی، در اواخر سال ۲۰۲۴ به فورچون گفت، زمانی که سازمان او ۳۰ میلیون دلار از اسکات دریافت کرد.
اسکات اخیراً به طور خاص بر DEI، آموزش و امدادرسانی بلایا تمرکز کرده است، سه حوزهای که دولت ترامپ در آنها برشهای عمدهای اعمال کرده. این میتواند نشاندهنده تلاش خیریه اسکات برای پر کردن خلأ ایجادشده توسط کاخ سفید باشد.
او از این ایده حمایت میکند که آمریکاییها باید «نقش خود را به عنوان شرکتکنندگان فعال در همآفرینی جوامعمان به رسمیت بشناسند و جشن بگیرند»، اسکات در پستی در ۱۵ اکتبر در سایت Yield Giving خود نوشت.
«پتانسیل مشارکت صلحآمیز و غیرمعتبری مدتهاست دستکم گرفته شده، اغلب بر اساس این که خودپایدار مالی نیست یا برخی از مزایایش سخت ردیابی میشود»، او نوشت. اما اگر این بدهیهای خیالی در واقع دارایی باشند؟ اگر این ضعفهای بهاصطلاح، نقاط قوتی را پرورش دهند که شکوفایی (یا حتی بقای) تمدن ما به آنها وابسته است؟»
