او بیش از یک میلیون نسخه از کتابهای «آموزش نقاشی» خود را فروخت و هنگام تور در ژاپن، جمعیتی بزرگتر از هواداران دیوید بکم را به خود جلب کرد.
آلویِن کراوش، که در سن ۹۱ سالگی درگذشت، هزاران هنرمند آماتور را ترغیب کرد تا ساعات فراغت خود را به نقاشی مناظر روستایی انگلیس اختصاص دهند؛ او با کتابهای متعدد «آموزش نقاشی» و سریهای تلویزیونی خود دربارهٔ نقاشی شناخته شد؛ در سال ۱۹۹۰ روزنامه Daily Telegraph او را «مردی که هنر را از زیر سقف تاریک بیرون کشیده و به حاشیه جاده آورده» توصیف کرد.
بهعنوان شاگرد جان کانستبل، کراوش شهرتش را با مناظر آرام و سرسبز روستایی که اغلب پر از اسبهای بخار بود، به دست آورد. در سال ۱۹۸۲ انتشارات کولینز از او خواست مجموعهای از کتابهای مقدماتی «آموزش نقاشی» بنویسد؛ سبک دوستانه و منطقی این کتابها، مخاطبان فراوانی از هنرمندان نوآموز که پیش از این بهدستنخورده بودند، به خود جذب کرد.
دو دوجین کتاب او مجموعاً بیش از یک میلیون نسخه فروختند. او در سطح بینالمللی موفقیت چشمگیری کسب کرد؛ ناشر او اعلام کرد که هنگام تور در ژاپن، جمعیتی بزرگتر از هواداران دیوید بکم را جذب کرد.
در سال ۱۹۹۰، او برنامهٔ «یک قلممو با هنر» را که اولین مجموعهٔ او برای کانال فاور و بیبیسی بود، عرضه کرد. او بهعنوان یک مجری پرحرف و پرشور شناخته شد: «او در هر تصمیمی با هیجان کودک پنجسالهای در بستنیفروشی صحبت میکند»، به گزارش روزنامه Telegraph. همسرش ژون، که خود نیز هنرمندی برجسته بود، اغلب بهعنوان حضور آرامتری که در کنار او کار میکرد، ظاهر میشد.
کراوش اصرار داشت که هرکسی میتواند نقاشی کند؛ اکثر قسمتها با دعوت به «یک بار امتحان کنید» به پایان میرسید. او میگفت که مهمتر از «استعداد ذاتی»، «اراده برای پیشرفت» است.
آرامش برنامههای کراوش واکنش ضدنظامی در سریال کمدی بیبیسی «The Fast Show» بهوجود آورد؛ در آن سریال، چارلی هیگسون نقش جانی نقاش مهربان را بازی میکرد که شباهت زیادی به کراوش ریشسفید و عینکدار داشت.
هر نما به صحنهای زیبا از طبیعت میپرداخت که جانی در حال نقاشی آن بود؛ اما وقتی مجبور به استفاده از رنگ سیاه شد، بهطرز دیوانهوار فریاد میزد: «سیاه! سیاه! سیاه!» این نمایش برای کراوش کمی تعجبآور بود، اما در عین حال احساس غرور میکرد.
آلویِن کراوش در ۲۰ سپتامبر ۱۹۳۴، فرزند فِرد کراوش، نجار‑ساز و همسرش دوریس به دنیا آمد و در میرفیلد، یورکشایر غربی بزرگ شد. او از سن هفت سالگی آرزو داشت هنرمند شود و بهیاد میآورد ساعتها را در پناهگاه هوابرداری به مطالعه کتاب «چگونه اسب بکشیم» که والدینش به او هدیه دادند، میگذراند.
خانواده در زمان ۱۱ سالگیاش به هستینگز نقل مکان کرد. در گزارش پایانسال، مدیر مدرسه گرامر هستینگز آلویِن گفت: «کراوش باید درک کند که مدرسه فراتر از هنر و ورزش است». در سن ۱۵ سالگی، او به همراه خواهر دوقلوی بااستعداد خود، شیرلی، به مدرسه هنر هستینگز منتقل شد.
او بهعنوان یک هنرمند تجاری مستقل در لندن فعالیت کرد و درهای صدها آژانس تبلیغاتی و چاپخانه را به دست میزد تا نمونههای خود را به نمایش بگذارد. در اوقات فراغت، نقاشیهایش را بر روی نردههای خیابان بیزووتر به نمایش میگذاشت، همراه با آثار دیگر هنرمندان تازهکار همچون دیوید شِپرد.
یک کمیه نمایشی، کراوش خلال دورهٔ خدمت سربازان ملی خود در واحد غذاخوری ارتش در آلدرشات، برنامهٔ جادویی و صداپیشگی به نام «آلویِن جادوگر دیوانه» را خلق کرد و سپس بهصورت حرفهای در برنامههای نمایشی اجرا میکرد. در سال ۱۹۵۸، او شرکت تجاری هنری خود به نام «Russell Artists» را در میدان راسِل تأسیس کرد و خدمات طراحی تبلیغاتی و بستهبندی را برای شرکت Lever Brothers و دیگر مؤسسات فراهم کرد.
در همین حین، چندین نمایشگاه تکنفره از نقاشیهایش برگزار کرد، از جمله در گالری هارودز. او در سال ۱۹۸۰ از شرکت تجاری هنری خود کنارهگیری کرد و سالهای حضورش در دنیای کسبوکار را سرپوش گذاشتن بر خود بهعنوان نقاش، معلم هنر و نویسنده میدانست.
اگرچه اولین حضور تلویزیونی او که در برنامهٔ «Pebble Mill at One» بهصورت زنده نقاشی نشان میداد، بهنوعی فاجعه بود؛ نورهای استودیو رنگهایش را خشک کرد؛ اما به زودی به یک مجری پرکار تبدیل شد؛ حتی یک بار در نیم ساعت یک تصویر را بهصورت زنده تکمیل کرد. او همچنین برنامههای نمایشی نقاشی در سراسر کشور برگزار کرد. پس از ساکن شدن با همسرش در اوتری سن مری، در سال ۱۹۸۹ گالری خود را در داولِش نزدیک افتتاح کرد.
در سال ۱۹۹۲، کراوش انجمن هنرمندان آماتور (Society of Amateur Artists) را تأسیس کرد که هماکنون بیش از ۳۰٬۰۰۰ عضو دارد. او در سال ۱۹۷۸ بهعنوان عضو افتخاری (Fellow) انجمن سلطنتی هنرها انتخاب شد.
آلویِن کراوش در سال ۱۹۵۷ با ژون بریجمن ازدواج کرد؛ پس از او، همسرش بههمراه پسر و دو دخترشان و خواهر دوقلوی او زنده مانده است.
آلویِن کراوش، متولد 20 سپتامبر 1934، در 10 نوامبر 2025 درگذشت
