اکنون فهرستهای ۵۰ برتر گاردین، که توسط تمام تیم فیلمساز رایگیری شدهاند، شمارهٔ یکهای خود را اعلام کردهاند؛ در اینجا انتخابهای شخصی سرنقد ما آورده شده است – بدون ترتیب خاص
۵۰ فیلم برتر سال ۲۰۲۵ در انگلستان
۵۰ فیلم برتر سال ۲۰۲۵ در ایالات متحده
دوباره زمان آن فرا رسیده که «برادیز» خودم را که فهرست جوایز کاملاً شخصی برای فیلمهای اکرانشده در بریتانیا در سال گذشته است، معرفی کنم؛ همانگونه که همیشه، این فهرست کاملاً متفاوت از رتبهبندی سالانهٔ جمعی این روزنامه است. اینها فهرستهای ۱۰ رتبه برتر من برای بهترین فیلم، کارگردان، بازیگر و بازیگر همیاری، بازیگر زن و بازیگر همیاری زن، نخستین کار کارگردانی، عکاس فیلم، فیلمنامه و فیلمی که بهاحتمال زیاد توسط رسانههای اصلی نسل بوومر (یا MSM) نادیده گرفته میشود، میباشند.
در نگاهی به دوازده ماه گذشته، نمیتوان از وجود «دشمنی» سال ۲۰۲۵ صرفنظر کرد: تیللی نورود، ستارهٔ هوش مصنوعی زن. او در اکتبر معرفی شد؛ موجودی ملایم و با لبخندی خاکستری که بهطرز باورپذیری شبیه به انسان نیست، اما بدون شکایت و با هزینهای کم کار میکند و هرگز به سمت تریلر خود نمیشتافت. همانند دیگران، من این شبیهسازی هولناک را محکوم کرده و بر این باورم که او بخشی از «هوش مصنوعیسازی» سینماست که مدتی است در حال وقوع است — بدون حضور واقعی هوش مصنوعی.
اما حقیقت این است که میتوانیم به هر اندازه که میخواهیم ناله کنیم. منتقدان و روزنامهنگاران میتوانند طوری رفتار کنند که گویی نکات طعنهآمیز یا عقلسنجانهٔ ما بهنحوی صنعت را مجبور به نادیدهگیری هوش مصنوعی میکند. اما همانطور که یک تهیهکننده با صبر به من اشاره کرد، اینگونه نیست که هیچ فاصلهٔ واضحی بین تقلب هوش مصنوعی و واقعیت وجود نداشته باشد. اگر دقیق نگاه کنید، بله، میتوانید آن شکاف کوچکی را ببینید؛ اما نکتهٔ اصلی، فاصلهٔ عظیم هزینهای است. تفاوت قیمت بین تولید هوش مصنوعی و فیلمبرداری واقعی بهتدریج غیرقابلنادیدهگیری میشود. حل و فصل اعتصاب نویسندگان قرار بود محدودیتهای حفاظتی برای هوش مصنوعی اعمال کند، اما هوش مصنوعی همچنان در حال ظهور است.
در دیگر بخشها، در دنیای انسانی فیلمسازی، بسیاری از کارگردانان بزرگکار آثار شگفتانگیزی ارائه کردهاند و برخی دیگر بهطرز جدی ناامیدمان کردهاند. فیلمساز ایرانی جعفر پناهی سال جاری جایزهٔ Palme d’Or را برای درام‑ترمینری «این فقط یک تصادف بود» که فضای ترس حاکم بر دولت ایران را به تصویر میکشید، برنده شد. در ونیز، کارگردان مستقل باتجربه جیم جارموش برندهٔ شیر طلایی برای مجموعهٔ درام جمعی «پدر، مادر، خواهر، برادر» شد که بهطرز زیبا مفهوم روایت را بررسی میکرد. وحشت غزه با برخی فیلمهای سرسخت فلسطینی مانند «صدای هند راجاب» اثر کاؤثر بن هانیا که بهخشم میانگیخت، بررسی شد.
اما دیگران صبر تمام مخاطبان را آزمایش کردند و بهطرز اغراقآمیزی بر وفاداری طرفداران حساب کردند. نوح بامباخ محترم و جرج کلوونی بهنحو مشابه، با اثر احساسی خودمحور «جی کِلی» تخممرغی بزرگ گذاشتند؛ نمایشی از خودستایی که از همان لحظهٔ کمرنگ شدن نورهای سالن، خوش آمدگویی خود را از دست داد. تقریباً به همان میزان، فیلم لُکا گوداگینیونو به نام «پس از شکار» نیز کمیک و نامربوط بود؛ درامۀ #MeToo که پر از سردرگمی، عدم انسجام و اجرای ضعیف بود.
اما در کنار اینها، پرتابهای هیجانانگیزی از کلی ریشاردت، پل توماس اندرسن، جوش سفدی، کاترین بایلو، جاشوا اپنهایمر، لوسیل هادژیهالیلوویچ و لین رمسای رخ داد. و «ماموریت ناممکن» آخرین اثر تام کریس یک سواری هیجانانگیز بود. این نشان میدهد که علیرغم هشدارهای کلاسی از جانب طبقهنشینان درباره این موضوع، سینما (در مقایسه با اپرا، تئاتر یا فوتبال لیگ برتر) هنوز تجربهای بهطور فوقالعاده رقابتی و کمهزینه است و ما باید تمام تلاش خود را برای زنده نگهداشتن آن بهکار گیریم.
پس در اینجا فهرستهای من آمده است؛ خوانندگان نیز بهطبعاً دعوت میشوند تا نظرات خود درباره بهترینها را رایگیری کنند و مواردی که فراموششدهاند را نشان دهند.
بهترین فیلم
One Battle After Another
Young Mothers
The Ice Tower
Little Trouble Girls
Marty Supreme
The End
Dead of Winter
Nickel Boys
A Real Pain
The Brutalist
بهترین کارگردان
Paul Thomas Anderson برای One Battle After Another
Kathryn Bigelow برای A House of Dynamite
Kelly Reichardt برای The Mastermind
Jesse Eisenberg برای A Real Pain
RaMell Ross برای Nickel Boys
Mike Leigh برای Hard Truths
Dea Kulumbegashvili برای April
Jafar Panahi برای It Was Just an Accident
Lynne Ramsay برای Die My Love
Brendan Canty برای Christy
بهترین بازیگر زن
Jennifer Lawrence برای Die My Love
Radhika Apte برای Sister Midnight
Shahana Goswami برای Santosh
Fiona Shaw برای Park Avenue and Hot Milk
Teyana Taylor برای One Battle After Another
Emma Thompson برای Dead of Winter
Emma Stone برای Bugonia
Cynthia Erivo برای Wicked: For Good
Marion Cotillard برای The Ice Tower
Sally Hawkins برای Bring Her Back
بهترین بازیگر مرد
Ethan Hawke برای Blue Moon
Ethan Herisse برای Nickel Boys
Brandon Wilson برای Nickel Boys
Tom Cruise برای Mission: Impossible – The Final Reckoning
Kieran Culkin برای A Real Pain
Timothée Chalamet برای A Complete Unknown and Marty Supreme
Ralph Fiennes برای The Return and The Choral
Josh O’Connor برای The Mastermind and Wake Up Dead Man
Robert Aramayo برای I Swear and Palestine 36
Cillian Murphy برای Steve
بهترین بازیگر همیاری زن
Aunjanue Ellis‑Taylor برای Nickel Boys
Elle Fanning برای A Complete Unknown, Predator: Badlands and Sentimental Value
Sunita Rajwar برای Santosh
Mina Svajger برای Little Trouble Girls
Judy Greer برای Dead of Winter
Emily Blunt برای The Smashing Machine
Lexi Venter برای Don’t Let’s Go to the Dogs Tonight
Mia Threapleton برای The Phoenician Scheme
Chase Infiniti برای One Battle After Another
Fala Chen برای Ballad of a Small Player
بهترین بازیگر همیاری مرد
Guy Pearce برای The Brutalist
Joe Pesci برای Day of the Fight
Hugh Grant برای Bridget Jones: Mad About the Boy
Paul Rudd برای Friendship
Saša Tabaković برای Little Trouble Girls
Jesse Plemons برای Bugonia
Russell Crowe برای Nuremberg
Benicio del Toro برای One Battle After Another and The Phoenician Scheme
Delroy Lindo برای Sinners
William H Macy برای Train Dreams
بهترین تصویرگری
Lol Crawley برای The Brutalist
David J Thompson برای Warfare
Hélène Louvart برای Motel Destino
James Friend برای Ballad of a Small Player
Dan Laustsen برای Frankenstein
Robbie Ryan برای Bugonia
Autumn Durald Arkapaw برای The Last Showgirl
Adolpho Veloso برای Train Dreams
Jonathan Riquebourg برای The Ice Tower
Bruno Delbonnel برای The Phoenician Scheme
بهترین مستند
Hung Up on a Dream: The Zombies Documentary
Pepe
Blue Road: The Edna O’Brien Story
I Am Martin Parr
Ernest Cole: Lost and Found
Ocean: With David Attenborough
A New Kind of Wilderness
Grenfell: Uncovered
2000 Meters to Andriivka
Colossal Wreck
بهترین فیلمنامه
Alan Bennett برای The Choral
Paul Andrew Williams برای Dragonfly
Embeth Davidtz برای Don’t Let’s Go to the Dogs Tonight
David Koepp برای Black Bag
Nicholas Jacobson‑Larson and Dalton Leeb برای Dead of Winter
Paul Thomas Anderson برای One Battle After Another
Kelly Reichardt برای The Mastermind
Justin Piasecki برای Relay
William Gillies برای Hallow Road
Andrew DeYoung برای Friendship
بهترین اثر تازهکار
Laura Carreira برای On Falling
Karan Kandhari برای Sister Midnight
Leonardo Van Dijl برای Julie Keeps Quiet
Nadia Fall برای Brides
Saulė Bliuvaitė برای Toxic
Julien Colonna برای The Kingdom
Harris Dickinson برای Urchin
Embeth Davidtz برای Don’t Let’s Go to the Dogs Tonight
Nadia Latif برای The Man in My Basement
Harry Lighton برای Pillion
احتمالاً توسط رسانههای سنتی (MSM) نادیده گرفته میشود
Gazer
