کاهش موقتی در وضعیت بارندگی سیاتل میتواند شبزیان را در شب سهشنبه با یک شهابباران مواجه کند.
طبق گزارش انجمن شهاببارانسازان آمریکایی، جریانی از ذرات کیهانی که از دنبالهدار معروف به 55P/تمپل‑تاتل میآیند، در نزدیکترین نقطهٔ خود به خورشید قرار میگیرند؛ این باعث شکلگیری شهابباران لئونیدها میشود.
آخرین باری که انفجار لئونیدها بهوضوح قابل مشاهده بود، در سال ۲۰۰۲ اتفاق افتاد. بهاحتمال زیاد زمین تا سال ۲۰۹۹ شاهد ابر متراکمی دیگر از این ریزگردها نخواهد بود؛ بنابراین وقتی که این دنبالهدار در سالهای ۲۰۳۱ و ۲۰۶۴ بازمیگردد، ممکن است شهابباران شدیدی رخ ندهد.
لئونیدها تا ۳۰ نوامبر فعال هستند، اما طبق گفتهٔ انجمن، اوج آنها در ۱۶ و ۱۷ نوامبر به پایان رسیده است.
در هر روز دیگری از پاییز در سیاتل، ممکن است مجبور شوید برای حس کردن حضور شهابباران زیر آسمان ابری و بارانی به شیوهای خیالی اقدام کنید؛ اما شب سهشنبه هوای خشک دارد و فرصتی مناسب برای مشاهده فراهم میآورد.
میدیو کالن، هواشناس سرویس ملی هواشناسی، گفت که بارانهای صبحگاهی در طول روز کاهش مییابند. روز چهارشنبه نیز هوای آفتابی خواهد بود، اما این زمان مناسب برای رصد ریزگردهای فضایی نیست.
با این حال، مشاهدهٔ شهابها همچنان میتواند دشوار باشد؛ مه بهجای باران جایگزین میشود، بنابراین توانایی دیدن در میان مه خاکستری فقط به موقعیت ایستادن شما بستگی دارد، کالن افزود.
