نوشته نیال پاتریک والش
حق تصویر: Ye Jianyuan
گروه بیارک اینگلز نگاهی به داخل موزه هنرهای معاصر سوژو ارائه کرده است، در حالیکه طرح در کنار ساحل دریاچه جینجی در سوژو، چین، به تکمیل نزدیک میشود. این مرکز با مساحت ۶۰۰٬۰۰۰ فوتمربع در سال ۲۰۲۶ برای عموم باز خواهد شد و نمایشگاه افتتاحیهاش با عنوان مادیگرایی که توسط BIG کیوریته شده است، برگزار میشود.
با همکاری ARTS Group و Front Inc، این طرح بهصورت خوشهای از دوازده ایوان تصور شده است که زیر سقف پیوستهای شبیه روبان یکپارچهاند. این طراحی، گونهبندی کلاسیک باغهای سوژو را، بهویژه «لانگ»، یک راهپوشیده که بازدیدکنندگان را از میان مجموعهای از فضاهای بههمپیوسته هدایت میکند، بازآفرینی میکند. از بین دوازده ایوان، ده تا بهپایان رسیدهاند و دو ایوان دیگر برای گسترش بر فراز دریاچه جینجی در سال آینده برنامهریزی شدهاند.
نمای ساختمان شامل شیشه موجدار و فولاد ضدزنگ گرمرنگ است که برای بازتاب آب، آسمان و باغهای اطراف طراحی شده است. پلها و تونلها گالریهای بالایی و زیرزمینی را بههم متصل میکنند، در حالیکه نورگیرهای بالایی و نورگیرهای سقفی نور طبیعی را به سالنهای نمایش میرسانند. چهار ایوان بخش اصلی گالری را میزبانی میکنند، در حالیکه سایر فضاها شامل تئاتر، سالن چندمنظوره، رستوران و مرکز بازدیدکنندگان میشوند.
معماری منظر به سنت سوژو در ترکیب ساختمانها با طبیعت ادامه میدهد. مجموعهای از باغها از میدانهای سنگی به کاشتهای با تم آب منتقل میشوند، همانگونه که بازدیدکنندگان به سمت دریاچه حرکت میکنند. این پروژه هدف دارد تا با استفاده از سایهسازهای غیرفعال، تهویه طبیعی و مواد بومی، گواهی ساختمان سبز ۲‑ستارهٔ GBEL چین را بهدست آورد.
مادیگرایی بر پایهٔ سردبیری مهمان بیارک اینگلز در سال ۲۰۲۳ برای مجلهٔ Domus گسترش مییابد و سفری را در میان موادی همچون سنگ، بتن، شیشه و مواد بازیافتی ارائه میکند. این نمایشگاه با نمونهسازیهای بزرگمقیاس از ۲۰ پروژهٔ BIG، بررسی میکند که چگونه مواد مختلف شکل بروز معماری را تحت تأثیر قرار میدهند و فرصتی برای بازدیدکنندگان فراهم میآورد تا بهسوی کارهای این شرکت بگردند.
بیارک اینگلز دربارهٔ این طرح گفت: «سوژو زادگاه باغ چینی است. طراحی ما برای موزه هنرهای معاصر سوژو بهصورت باغی از ایوانها و حیاطها تصور شده است. ایوانهای منفرد توسط گالریهای شیشهای و ایستگاههای سرپوشیده بههم پیوستهاند و گرهای چینی از حیاطهای مجسمهنگارانهٔ بههمپیوسته و فضاهای نمایشگاهی ایجاد میکنند.»
بیارک اینگلز افزود: «دستبافی بین بازوهای چرخوفلک، موزه همانند ریزوم گسترش مییابد و شهر را به دریاچه متصل میکند. نتیجه یک هزارتوی ساختگی از گیاهان و آثار هنری است که میتوان در آن گم شد. منطق گرهای آن تنها زمانی بهوضوح قابل تشخیص است که از گاندولاهای بالایی مشاهده شود. در برابر فضای باز دریاچه، انحناهای مخروطی ملایم سقفها سیلوئت زیبا و برازندهای بر ساحل میسازد. از بالا، کاشیهای فولاد ضدزنگ سقف، نمای پنجم واقعی را شکل میدهند.»
